Test z kategorii Przedmioty ścisłe - astronomia

-   polega na obliczeniu współrzędnych geograficznych punktu wytycznego B, który powstaje w wyniku przecięcia się astronomicznego kąta pozycyjnego z południkiem pozycji zliczonej, zakładamy, że jesteśmy na południku astronomicznym= południkowi zliczonemu. ALP

-   punkty maksymalnie odchylone na N i S – punkty przesileń.

-   wysokość jaką miałoby ciało niebieskie, gdyby obserwator w momencie pomiaru wysokości znajdowałby się w pozycji tablicowej, a wartość LHAT i deklinacji tabl. Równa była LHA* i dekl.*

-   punkt, w którym orbita Księżyca przecina ekliptykę przechodząc z półkuli północnej na południową

-   wznoszenie proste ciała niebieskiego – jest to kąt liczony w płaszczyźnie równika niebieskiego od punktu BARANA w kierunku na WSCHÓD do koła godzinnego przechodzącego przez dane ciało niebieskie.

-   kąt liczony w płaszczyźnie horyzontu astronomicznego od północnej części południka niebieskiego w kierunku na E od koła wierzchołkowego, przeprowadzonego przez dane C.N. (liczba 3-syfrowa 0-360)

-   punkt przecięcia się toru ciała niebieskiego z płaszczyzną południka niebieskiego, a właściwie z górną jego częścią zawierającą Zenit (widoczne).

-   liczony od zenitu. Jest dopełnieniem do 900. Z = 900 – hS

-   kąt liczony w płaszczyźnie horyzontu astronomicznego od północnej części południka niebieskiego w kierunku na E od koła wierzchołkowego, przeprowadzonego przez dane C.N. (liczba 3-syfrowa 0-360)

-   Rzut powierzchni kuli ziemskiej w przestrzeń kosmiczną o nieskończonym promieniu

-   koła małe których płaszczyzny są równoległe do płaszczyzny horyzontu astronomicznego.

-   punkty maksymalnie odchylone na N i S – punkty przesileń.

-   TU, GMT, UT

-   wycinek AKP aproksymowany do prostej

-   a. Zmienne

-   na północ od koła polarnego, gdy deklinacja Słońca jest większa od 900 – φ

-   TM'

-   a. Sposób analityczny- bezpośrednie rozwiązanie trójkąta sferycznego paralaktycznego,

-   rzut osi świata na płaszczyznę horyzontu. Daje nam linie N – S

-   płaszczyzna rzutowania jest płaszczyzną horyzontu astronomicznego, a środkiem rzut punktu Zn.

-   droga ciała niebieskiego po części niewidocznej

-   – jest to kąt liczony w płaszczyźnie koła godzinnego od płaszczyzny równika do linii łączącej środek Ziemi z ciałem niebieskim. (łuk koła godzinnego ograniczony równikiem niebieskim i równoleżnikiem deklinacyjnym):

-   łuk południka niebieskiego zawarty pomiędzy widocznym biegunem niebieskim a jego rzutem na płaszczyznę horyzontu astronomicznego. φ – jest on równy co do wartości szerokości geograficznej obserwatora.

-   LHA jest to kąt liczony w płaszczyźnie równika niebieskiego od górnej części równika niebieskiego w kierunku na ZACHÓD do koła godzinnego przechodzącego przez dane ciało niebieskie. (kąt sferyczny liczony w płaszczyźnie równika od górnej części południka

-   punkty maksymalnie odchylone na N i S – punkty przesileń.

-   różnica czasu pomiędzy rzeczywistą wartością GMT a wartością wskazywaną przez chronometr.

-   TM'

-   GM

-   wskazuje czas greenwich słoneczny średni

-   rzeczywista wartość deklinacji* obliczona na moment obserwacji i zaokrąglona do pełnych stopni, zawsze w dół.

-   kąt liczony w płaszczyźnie horyzontu astronomicznego od bliższego bieguna niebieskiego w kierunku na E lub W do koła wierzchołkowego C.N. ( 0-90 2-cyfrowa).

-   łuk południka niebieskiego zawarty pomiędzy widocznym biegunem niebieskim a jego rzutem na płaszczyznę horyzontu astronomicznego. φ – jest on równy co do wartości szerokości geograficznej obserwatora.

-   jest to kąt liczony od bliższego bieguna do linii łączącej środek Ziemi z ciałem niebieskim. (łuk koła godzinnego pomiędzy bliższym południkiem niebieskim a danym ciałem). Dopełnienie δ do 90 (p = 90 – δ)

-   miejsce geometryczne punktów, z których pomiar wysokości danego ciała nieb. dla danego momentu obserwacji jest wielkością stałą

-   kąt liczony w płaszczyźnie horyzontu astronomicznego od bliższego bieguna niebieskiego w kierunku na E lub W do koła wierzchołkowego C.N. ( 0-90 2-cyfrowa).

-   trójkąt powstały w wyniku przecięcia się trzech kół wielkich to jest: południka niebieskiego, koła wierzchołkowego i koła godzinnego przy czym dwa ostatnie koła przechodzą przez to samo ciało niebieskie w danej pozycji i momencie obserwacji.

-   polega na obliczeniu współrzędnych geograficznych punktu wytycznego B, który powstaje w wyniku przecięcia się astronomicznego kąta pozycyjnego z południkiem pozycji zliczonej, zakładamy, że jesteśmy na południku astronomicznym= południkowi zliczonemu. ALP

-   punkt na sferze niebieskiej powstający z przecięcia toru ciała niebieskiego z dolną częścią południka niebieskiego. (niewidoczne). Punkty powstałe z przecięcia się linii horyzontu i toru dziennego pozornego ruchu Słońca to WSCHÓD i ZACHÓD ASTRONOMICZNY.

-   liczba dni jaka upłynęła od ostatniego nowiu do danej chwili

-   wycinek AKP aproksymowany do prostej