Test z kategorii Przedmioty humanistyczne - filozofia

-   język niełatwy, piętrzący trudności, skomplikowany; poezja jako mowa utrudniona, nieprawidłowa. Mowa poetycka – mowa-konstrukcja.

-   jakaś porcja informacji (instrukcja, idea, konwencja), która może dotyczyć wszelkich sfer ludzkiego życia (mody, kulinariów, filozofii), i która przenosi się z jednego człowieka na drugiego, sprawiając, że ten człowiek zachowuje się w jakiś konkretny spos

-   W systematycznej ocenie samych dzieł Szekspira mimesis powstaje dla naszego krytyka w pewnym stopniu kryterium istotnym. Utrzymuje on, iż „wielkość Szekspira polega tedy na tym, że jego dramat jest zwierciadłem życia ", a także natury nieożywionej. Johnso

-   A zatem koncepcja, że sztuka jest naśladowaniem, odegrała istotną rolę w klasycystycznej estetyce, jednak nie była to rola dominująca. Sztuka, jak powszechnie twierdzono, jest naśladowaniem, lecz takim naśladowaniem, które stanowi tylko narzędzie służące

-   wykładowca przerabiał z jedną grupą studentów (językoznawstwo i literaturoznawstwo) jakieś tematy, zapisał na tablicy nazwiska literaturoznawców w formie wiersza – z tymi nazwiskami związana była praca semestralna. Potem przyszła inna grupa studentów (ang

-   koncepcja złotego środka Andrzeja Szahaja pomiędzy relatywizmem a fundamentalizmem; Rozsądny etnocentryzm nie uznaje wszystkich konsekwencji relatywizmu, ale podkreśla, że nie istnieje Prawda, na którą nie miałyby wpływu pewne uprzednie założenia związane

-   „Opresja polega na systematycznych procesach instytucjonalnych, które nie pozwalają pewnym ludziom uczyć się i używać… w pełnej rozciągłości ich umiejętności w społecznie uznanych kontekstach … Opresja odnosi się do rozległych i głębokich niesprawiedliwoś

-   akceptuje konieczność uznania w jednostkach (grupach) tego, co w nich unikalne

-   W systematycznej ocenie samych dzieł Szekspira mimesis powstaje dla naszego krytyka w pewnym stopniu kryterium istotnym. Utrzymuje on, iż „wielkość Szekspira polega tedy na tym, że jego dramat jest zwierciadłem życia ", a także natury nieożywionej. Johnso

-   wyzysk, marginalizacja, bezsilność, kulturowy imperializm, przemoc

-   • samolubne - rozprzestrzeniają się, jak popadnie, bez względu na to, czy są użyteczne, neutralne czy szkodliwe

-   Will uważa, że każdej kulturze należy się szacunek i uznanie. Uznanie, które ma być swego rodzaju zadośćuczynieniem i wynagrodzeniem wcześniejszych krzywd związanych z koniecznością przystosowania się jakiejś kultury do kultury przeważającej, dominującej.

-   sposób myślenia o poezji jako o spontanicznym wybuchu głębokich uczuć; sposób myślenia, w którym sam twórca staje się głównym czynnikiem sprawczym zarówno artystycznego wytworu, jak i kryteriów, według których należy go oceniać.

-   przeciwieństwo relatywizmu; określone przekonania, sądy i wartości są niezmienne oraz prawdziwe w sensie Prawdy Absolutnej i obowiązują niezależnie od punktu widzenia jednostek, interesów grup społecznych, kultury danej społeczności czy procesów historycz

-   że nie sposób wznieść się w swych ocenach do punktu widzenia „znikąd”. Ta forma pozwala na wydawanie ocen z punktu widzenia danej kultury, ale bez popadania w samouwielbienie. Odrzuca się przekonanie, że w każdej sytuacji kultura własna jest lepsza od inn

-   Said rozumie orientalizm jako orientalistykę, czyli naukę zajmującą się badaniem Orientu (dyskurs nt. Orientu). Ocenia ją bardzo negatywnie, jako pseudonaukę i poddaje krytyce.

-   Said rozumie orientalizm jako orientalistykę, czyli naukę zajmującą się badaniem Orientu (dyskurs nt. Orientu). Ocenia ją bardzo negatywnie, jako pseudonaukę i poddaje krytyce.

-   człowiek stał się narzędziem do replikacji memów; dobór naturalny został poddany memetycznemu, który napędza ewolucję człowieka w interesie memów, a nie genów, czym można wytłumaczyć szereg zjawisk społecznych i zachowań ludzkich, przeczących interesom bi

-   życzliwa - mój sposób życia jest najlepszy i jeśli ktoś go nie realizuje, jest gorszy ode mnie;

-   Blackmore twierdzi, że memy biorą się z aktu naśladownictwa. Ilekroć naśladujemy siebie nawzajem, coś nieuchwytnego wędruje od jednej osoby do drugiej. Tym czymś jest mem.

-   polityka uniwersalizmu i różnicy

-   pewien sposób patrzenia na świat właściwy danej grupie osób, który sprawia, że osoby te mogą widzieć różne rzeczy mniej więcej tak samo, dlatego, iż ten podzielany sposób widzenia świata niejako wymusza to na nich. Wspólnota interpretacyjna jest odpowiedz

-   1) Pierwsza obejmuje wieczne i niezmienne Idee;

-   absolutyzm + gotowość stosowania przemocy wobec inaczej myślących celem wymuszenia jedności światopoglądowej

-   że nie sposób wznieść się w swych ocenach do punktu widzenia „znikąd”. Ta forma pozwala na wydawanie ocen z punktu widzenia danej kultury, ale bez popadania w samouwielbienie. Odrzuca się przekonanie, że w każdej sytuacji kultura własna jest lepsza od inn

-   Taylor wyjaśnia związek pomiędzy uznaniem a ludzką tożsamością. „Nasza tożsamość jest częściowo ukształtowana przez uznanie lub jego brak. Często przez niewłaściwe uznanie innych, osoba lub grupa może więc cierpieć prawdziwą krzywdę, prawdziwe wypaczenie,

-   koncepcja złotego środka Andrzeja Szahaja pomiędzy relatywizmem a fundamentalizmem; Rozsądny etnocentryzm nie uznaje wszystkich konsekwencji relatywizmu, ale podkreśla, że nie istnieje Prawda, na którą nie miałyby wpływu pewne uprzednie założenia związane

-   Cel sztuki to dać odczucie rzeczy w formie widzenia, nie tylko pojmowania. Sztuka ma przywrócić wrażenie życia i sprawić, że będziemy odczuwać rzeczy.

-   spośród wielu słabych osobników tylko najsilniejsze przetrwają. A ponieważ te zmiany w gatunkach sprawiają, że samo środowisko również się zmienia, ten proces nigdy nie ustaje. Ilekroć mem jest przekazywany dalej, następuje utrwalenie zawartych w nim idei

-   jest sposobem na publiczne identyfikowanie się ze swoją grupą etniczną, jeśli się tego chce, bez obawy, że będzie to niekorzystne czy w zły sposób wyróżni ze społeczeństwa. Multikulturalizm czyni posiadanie odmienności kulturowej powszechnie akceptowalną

-   rzeczy zostały zastąpione przez symbole. – rzeczy pojmowane za pomocą rachunku i przestrzeni, nie widzimy ich, lecz poznajemy po pierwszych cechach. Rzeczy są jakby opakowane – zdajemy sobie sprawę z ich istnienia, ale widzimy tylko ich powierzchnię.

-   pewien sposób patrzenia na świat właściwy danej grupie osób, który sprawia, że osoby te mogą widzieć różne rzeczy mniej więcej tak samo, dlatego, iż ten podzielany sposób widzenia świata niejako wymusza to na nich. Wspólnota interpretacyjna jest odpowiedz

-   Przynależność kulturowa w dużym stopniu kształtuje ludzką tożsamość. Jednym z celów polityki wielokulturowości jest integracja społeczna. Integracja społeczna ma ułatwić grupom i jednostkom nabycie umiejętności uczestniczenia w większej całości, której sp

-   przyczyna celowa, zamierzone oddziaływanie na publiczność

-   Said rozróżnia wiedzę czystą od wiedzy politycznej- niektóre dziedziny wiedzy są polityczne w założeniu, można nawet powiedzieć ideologiczne. Niemniej jednak w trakcie jakichkolwiek nawet nie szczególnie związanych z polityką badań trudno odciąć się od wł

-   „Ścierałem kurz w pokoju i idąc dookoła, doszedłem do kanapy, nie mogłem jednak przypomnieć sobie, czy ją wytarłem, czy też nie. Ponieważ są to ruchy zwykłe i podświadome, nie mogłem sobie tego przypomnieć i czułem, że to jest już niemożliwe. Jeśli więc ś

-   To, co robimy automatycznie, bez namysłu, bez „odczuwania” tego jakby nie istniało. Np. w filmie „Klik! I robisz co chcesz” koleś ma pilot, którym może przyspieszyć czas tak, aby nie odczuwać tego, co się w tym czasie dzieje. Automatyzuje coraz więcej swo

-   wyzysk, marginalizacja, bezsilność, kulturowy imperializm, przemoc

-   kładzie nacisk na równą godność wszystkich obywateli, równość praw; ten typ polityki uznania odegrał kluczową rolę w historii: umożliwił delegalizację przekonania o naturalnej nierówności ludzi, otworzył drogę do demokracji

-   Krytyka, która ukierunkowana jest na odbiorców. Widzi ona w dziele sztuki głównie środek do celu, narzędzie mające coś sprawić, za miernik zaś jego wartości uznaje zwykle to, czy cel ów udało się osiągnąć. Zasadniczo znamienne dla krytyka pragmatycznego j